Lokomotywa WLS 40 odkupiona z starej cegielni pochodzi z 1954 roku, obecnie oczekuje na naprawę. Projekt lokomotywy WLs40 został opracowany w 1950 w Fabloku w Chrzanowie, na bazie dokumentacji produkowanej tam przed wojną lokomotywy 1DK (będącej konstrukcją niemieckiej firmy Deutz[1].  Napęd stanowił silnik wysokoprężny S64L o mocy nominalnej 40 KM (moc szczytowa wynosiła 44 KM), produkowany w Andrychowie, połączony z czterobiegową skrzynią. Napęd na koła był przenoszony za pomocą ślepego wału z korbami Halla i wiązarów[1].

Prototyp i pierwsze lokomotywy zostały zbudowane w 1951 roku w Warszawskich Zakładach Budowy Urządzeń Przemysłowych, po czym seryjna produkcja została przeniesiona do ZNTK Poznań, gdzie w latach 1952-1960 zbudowano 883 egzemplarze[1]. Od 1957 do 1975 produkowano ulepszoną wersję z ekonomiczniejszym i mocniejszym silnikiem S324HL o mocy 50 KM, oznaczoną WLs50[a]. Zbudowano 1090 lokomotyw WLs50[1]. Począwszy od lat 80. niektóre lokomotywy tych serii zaczęto modernizować.
Powiększoną wersją pochodną były lokomotywy 2WLs40 i 2WLs50 na tor szerokości 750-785 mm.